Hitradio Centraal FM

Het beste geluid keihard de beste


Hoofdverdachte Ruinerwold wil niet meewerken aan onderzoek

2020-04-0610:12

Gerrit Jan van D. en Josef B., de twee verdachten in de Ruinerwold-zaak, blijven voorlopig vastzitten. Dat heeft de rechtbank Noord-Nederland in Assen bepaald in de tweede voorbereidende rechtszitting.

In de zittingszaal waren alleen de rechters en de officier van justitie aanwezig. De verdachten, hun advocaten en journalisten moesten, in verband met het coronavirus, de zaak op afstand volgen via een videoverbinding.

Op de zitting bleek dat hoofdverdachte Van D. (67) aan zijn advocaat heeft duidelijk gemaakt dat hij niet zal meewerken aan een neurologisch en neuropsychologisch onderzoek. "Hij heeft vrij expliciet aangegeven dat hij het niet wilde", zegt advocaat Robert Snorn. "Het is alleen lastig om iets te zeggen over de reden."

Van D. ligt sinds zijn arrestatie in het ziekenhuis; als gevolg van een hersenbloeding kan hij niet praten. Volgens zijn advocaat is het nog altijd "onmogelijk" voor zijn cliënt om de zaak te volgen. Het OM heeft Van D. nog niet kunnen verhoren.

Verborgen voor de wereld

Van D. wordt door het Openbaar Ministerie verdacht van het gevangen houden van zes van zijn negen kinderen. Ze werden volgens het OM vanaf hun geboorte afgeschermd van de buitenwereld. Drie andere, oudere, kinderen die wel naar school gingen, mochten niets over hen zeggen tegen anderen. Inmiddels zijn alle negen kinderen meerderjarig. Van D. wordt ook verdacht van mishandeling en seksueel misbruik van twee van de oudere kinderen.

De andere verdachte in de zaak is de Oostenrijker Josef B. (59). Hij is de huurder van de boerderij in het Drentse Ruinerwold waar Van D. en de zes kinderen woonden. B. wordt verdacht van het gevangen houden van de zes kinderen, maar niet van mishandeling of seksueel misbruik.

Groot bedrag

Het OM heeft de aanklacht van witwassen tegen beide verdachten laten vallen. Uit onderzoek is gebleken dat een groot bedrag dat in de boerderij lag, daar legaal terecht is gekomen.

Beide verdachten worden nog onderzocht in het Pieter Baan Centrum. Bij Van D. wordt gekeken of verbetering in zijn situatie mogelijk is en op welke wijze er met hem gecommuniceerd kan worden. Resultaten van deze onderzoeken worden pas in de zomer verwacht. De inhoudelijk behandeling van de zaak zal daarna plaatsvinden.

Waarom Rusland ondanks de eigen coronacrisis andere landen helpt

2020-04-0610:04

Zendingen mondkapjes en beschermende kleding. Artsen en desinfecteringsspecialisten naar het buitenland. Rusland exporteert goodwill, terwijl er meer en meer berichten doorsijpelen dat tal van ziekenhuizen in eigen land de strijd tegen het coronavirus dreigen te verliezen door gebrek aan van alles en nog wat.

Twee weken geleden stuurde het Russische ministerie van Defensie vijftien vliegtuigen naar Rome. Een flinke colonne militaire voertuigen reed vervolgens goed zichtbaar over de Italiaanse snelwegen naar Bergamo. Russische tv-ploegen registreerden hoe Russische militairen daar in de weer waren met ontsmettingsspuiten.

In Rusland zelf waren die beelden niet van het scherm te slaan. Russische staatskanalen die zich op het buitenland richten, Russia Today en Sputnik, kregen al evenmin genoeg van de boodschap: de EU laat het afweten, Rusland voegt de daad bij het woord. Internationale solidariteit. Er volgde een zending naar het zwaar getroffen New York en ook Ruslands traditionele vrienden in Servië kregen hun deel.

Tegelijkertijd wordt duidelijk dat grote delen van Rusland enorme problemen hebben. De aandacht richt zich voornamelijk op Moskou, waar vooralsnog voldoende medische infrastructuur aanwezig lijkt, maar in veel regio's kampen ze met een tekort aan mondkapjes, beschermende kleding, medicijnen, zuurstof, IC-bedden.

Ondanks financiële injecties in de afgelopen jaren worden artsen en verplegend personeel nog steeds onderbetaald. Veel ziekenhuizen en klinieken verkeren in deplorabele staat.

Meer dan goedkope pr-truc

Daar komt bij dat Rusland niet alleen kampt met de coronacrisis, maar ook met een economische crisis van ongekende omvang. Doordat de wereldeconomie een enorme duikeling heeft gemaakt, is er nauwelijks nog vraag naar een van de belangrijkste Russische exportproducten, olie.

De prijs is zover gekelderd dat het meer kost om het uit de grond te halen en naar de plaats van bestemming te brengen dan dat het oplevert. De schatkist loopt vele miljarden aan belastinginkomsten mis.

Onder die dramatische omstandigheden in het binnenland maakt Rusland goede sier met hulp aan het buitenland. Veel mensen beschouwen het als een nogal goedkope pr-truc, maar er zit waarschijnlijk wel wat meer achter. Rusland kampt al sinds 2014 met economische en politieke sancties van de EU en de Verenigde Staten als straf voor de annexatie van de Krim in dat jaar. Zelf stelde kondigde het land op zijn beurt ook sancties af.

In normale tijden leggen die sancties al een behoorlijke druk op de Russische economie. Nu wegen ze extra zwaar. Rusland wil er dan ook heel graag vanaf. In dat perspectief is het verklaarbaar dat de coronahulp juist naar Italië en de VS gaat.

Coördinatie en samenwerking

Voor verlenging van de EU-sancties is een unanieme beslissing van de lidstaten nodig. Italië is toch al geen groot voorstander en de hulp kan net het zetje zijn dat de Italiaanse regering nodig heeft om tegen verlenging te stemmen. Voor de VS geldt min of meer hetzelfde. President Trump ziet liever vandaag dan morgen dat er een eind aan de sancties komt.

Officieel ontkent Rusland dat de steun iets te maken heeft met de sancties, maar Kremlin-woordvoerder Peskov gaf gisteren een kleine hint van het tegendeel. We moeten ons voorbereiden op een wereldwijde economische crisis, zei hij, en om die het hoofd te bieden is coördinatie en samenwerking tussen een heleboel landen nodig.

De boodschap daarachter leek: als we willen samenwerken, dan helpen sancties niet. Laten we niet alleen op weg gaan naar een corona-vrije, maar ook naar een sancties-vrije wereld.

Eikenprocessierupsen komen uit eitjes, tijd voor preventieve maatregelen

2020-04-0609:33

Of ze opnieuw overlast gaan veroorzaken, moet de komende weken nog blijken. Maar nu komen de eerste eikenprocessierupsen uit hun eitjes. Bioloog Arnold van Vliet van het Kenniscentrum Eikenprocessierups verwacht dat het er veel zullen zijn dankzij de hoge temperaturen.

"Hier zie je een eipakketje en je moet erg goed kijken, want ze zijn klein op dit moment", zegt Van Vliet tegen Omroep Gelderland. "Je ziet hier een grijs plakje op een takje. Hele kleine bruine puntjes met een zwart kopje. Drie zijn er uitgekomen. In een eipakketje zitten wel tientallen eitjes bij elkaar, mooi gecamoufleerd."

Preventieve bestrijding

Volgens Van Vliet is het nu tijd om met preventieve bestrijding te beginnen. "Daar gebruiken ze nematoden voor. Dat zijn klein bodemwormpjes. Die kan je spuiten in de bomen. Ze hebben een paar uur nodig om in de rupsen te kruipen en dan gaan ze dood."

Later in het seizoen kunnen ook bacteriën worden ingezet. Maar dat heeft wel een groot nadeel zegt Van Vliet. "Daar dood je ook andere rupsen mee en dat is weer vervelend voor alle natuurlijke vijanden van die rupsen."

Nog geen overlast

Nu is er nog geen overlast. "Dat komt pas als de eikenprocessierupsen echt brandharen gaan krijgen in de tweede helft van mei. Mensen gaan ze voor die tijd ook nog niet zien. Hoeveel overlast ze uiteindelijk gaan veroorzaken is ook afhankelijk van de weersomstandigheden. Vorig jaar stond er een harde wind bij hoge temperaturen en had je veel emissie van brandharen."

Volgens Van Vliet wordt in de loop van deze maand duidelijk welke kant het opgaat.

Ook schadevergoeding defensiepersoneel met strottenhoofdkanker door chroom-6

2020-04-0608:56

Defensie gaat ook personeel met strottenhoofdkanker door het werken met chroom-6 een schadevergoeding geven. Onderzoek van het RIVM wijst uit dat ook deze ziekte een gevolg is van blootstelling aan de kankerverwekkende verf. Het gaat naar schatting om vijf tot vijftien mensen die alsnog voor een schadevergoeding in aanmerking zouden komen.

Mensen met onder meer long- en maagkanker kwamen al voor een schadevergoeding in aanmerking.

Het RIVM onderzocht ook de gezondheidsgevolgen van onbeschermd werken met CARC. Dat is een soort verf waarmee materieel tegen de gevolgen van chemische oorlogvoering beschermd wordt. Medewerkers van Defensie die hier eczeem, astma of andere klachten door kregen, krijgen ook een uitkeringsregeling. Het is niet nog bekend voor hoeveel mensen dit geldt.

Oud-medewerkers die zich zorgen maken over hun gezondheid omdat ze ooit aan chroom-6 zijn blootgesteld, kunnen een persoonlijk gezondheidskundig consult aanvragen. Defensie betaalt de kosten hiervan.

Aansprakelijk

In 2018 heeft staatssecretaris Visser namens de overheid haar excuses aangeboden voor het feit dat medewerkers in de periode 1984-2006 onvoldoende beschermd hun werk deden. De overheid is aansprakelijk voor de schade van de medewerkers.

Dit RIVM-onderzoek is het tweede deel van de onderzoeken die zijn gestart sinds het chroom-6-schandaal aan het licht kwam. Eind 2020 volgt het derde en laatste deel. Dat gaat over het gebruik van chroom-6 op andere Defensie-locaties dan de onderhouds- en opslagterreinen.

Zangeres Duffy vertelt meer over ontvoering: 'Ik voel nog de pijn'

2020-04-0608:51

"Door niet erover te praten, werd de verkrachting een intiem deel van mij. Maar dat wilde ik niet meer, ik wilde vrij zijn." De Britse zangeres Duffy heeft meer verteld over haar ontvoering en verkrachting, waarover ze in februari op haar Instagram-account voor het eerst iets deelde.

In een zeven pagina's tellend blog schrijft ze dat ze er bijna tien jaar over heeft gedaan om de moed te vinden om te vertellen wat ze heeft meegemaakt. Op haar verjaardag werd ze in een restaurant gedrogeerd en ontvoerd. Vier weken lang was ze onder invloed en kreeg ze alles maar half mee, schrijft ze.

In die tijd werd de zangeres naar het buitenland gebracht; welk buitenland vertelt ze niet. "Ik kon me niet herinneren dat ik op een vliegtuig was gestapt, maar ik werd wakker in een rijdend voertuig." Vervolgens werd ze in een hotelkamer gestopt. "De dader verkrachtte me daar. Ik voel nog de pijn. Ik weet nog dat ik bij zinnen probeerde te blijven nadat het was gebeurd."

Vluchten ging niet

Duffy schrijft dat ze erover nadacht om naar een dorp in de buurt te vluchten terwijl de man sliep, maar dat ze geen geld had. Ook was ze bang dat hij de politie zou bellen en haar zou opgeven als vermist persoon. "Ik weet niet waar ik de kracht vandaan heb gehaald om het die dagen vol te houden."

"Daarna vloog ik met hem terug. Ik heb me op dat moment zo normaal mogelijk proberen te gedragen." Eenmaal thuis voelde ze zich net een zombie, schrijft ze. Maar ze was nog niet van haar belager af. "Ik wist dat mijn leven in direct gevaar was. Hij wekte de indruk dat hij me wilde vermoorden."

Duffy durfde in eerste instantie niet naar de politie te stappen, omdat het onveilig voelde, schrijft ze. Uiteindelijk deed ze toch haar verhaal tegen twee agentes. Ze heeft ervoor gekozen de naam van de dader niet te noemen. "De identiteit van de verkrachter is alleen voor de politie bedoeld." Of de Britse politie ook actief onderzoek doet in de zaak, is niet duidelijk.

In de drie jaar die volgden, verhuisde Duffy vijf keer. Pas in haar vijfde huis voelde ze zich veilig, schrijft ze. Daar bracht ze jaren in isolatie door. "Ik wilde het liefst van naam veranderen, emigreren en bijvoorbeeld bloemist worden." Maar hoe langer die stilte duurde, hoe meer ze besefte dat ze zich niet kon blijven verbergen.

Mooie reacties

Al die tijd zonder muziek doorbrengen, was zwaar voor haar, schrijft ze. "Als ik niet kan zingen, vreet dat aan me." Maar zomaar terugkeren in de muziekwereld ging niet. "Ik was bang dat ik allerlei vragen zou krijgen over waar ik al die jaren geweest was. Dan had ik moeten liegen en dat had ik niet gekund."

Na haar onthulling kreeg ze tot haar verbazing veel mooie berichten van haar volgers. "Dat emotioneerde me ontzettend. Ik had nooit zulke enorme positieve respons verwacht. Dank jullie wel."

Nu hoopt Duffy weer terug te keren als zangeres. "Afgelopen decennium ligt nu achter me, waar het hoort. Hopelijk vraagt niemand meer waar Duffy is gebleven. Nu weten jullie het antwoord. Ik ben vrij."

3